Leuk nieuws over IJburg

Officieel is het misschien nog herfst, maar als je naar buiten kijkt is de winter begonnen. Twee jaar geleden, toen we net op IJburg woonden, vroor het voor het eerst sinds jaren weer hard. Toen baalden we enorm, omdat we geen tijd hadden om te schaatsen: we moesten klussen! Jaloers keken we uit het raam naar de mensen die langs kwamen schaatsen. Vorige jaar konden we dat uitgebreid inhalen, het vroor wekenlang. De gracht onder ons huis veranderde van zwemplek in de zomer naar schaatsbaan in de winter. Van oude stukken hout werden sneeuwschuivers gemaakt en werd de sneeuw van het ijs verwijderd. Op vrijdagavond was er een ijshockeywedstrijd onder het genot van glühwein en overdag leerden de kids van de buren schaatsen. Dat leek uniek, zulke strenge vorst zouden we voorlopig niet meer meemaken. Hoewel... er wordt de komende week alleen maar vorst voorspeld... zouden we dit jaar misschien voor het derde jaar op rij kunnen schaatsen op de grachten van IJburg?

IJburg II wordt misschien uitgesteld. Dat zou natuurlijk jammer zijn, vooral voor de mensen die daar graag een huis willen bewonen. Er wordt wel eens gezegd dat IJburg I dan winkels zal missen, alsof er hier nauwelijks winkels zijn. Ik vraag me wel eens af of de journalisten die dat schrijven wel eens op IJburg geweest zijn. Tuurlijk, het kan altijd meer en beter, maar wist je dat we inmiddels ongeveer 25 restaurants, cafe’s en andere horecagelegenheden hebben? En meer dan 20 winkels op het gebied van interieur en styling? En meer dan 15 voedingsmiddelenzaken, waaronder een paar supermarkten, maar ook bijzondere delicatessenwinkels, zoals de winkel van Il Lago, Boerenjongens en Le Beau Gateau? En meer dan 10 kadowinkels en ongeveer net zo veel winkels met kinderkado's? En 10 kledingswinkels voor onszelf en 4 kledingswinkels voor kids? En 6 kappers, minimaal net zo veel schoonheidsspecialisten en 2 drogisten? Net als een fietsenwinkel, een kantoorboekhandel, een reisbureau, een v...

In Zuid zit een heel leuk pleintje, op de hoek van de Jasonstraat en de Van Tuyl van Serooskerkenweg. Gewoon zo’n postzegelparkje, zoals de gemeente Amsterdam dat noemt. Eigenlijk zijn het miniparkjes; kleine, groene plekken overal in de stad, waar mensen elkaar kunnen ontmoeten (bron: gemeente Amsterdam ). Het postzegelparkje in Zuid is veel leuker dan veel andere postzegelparkjes. Vele generaties ouders hebben hier namelijk speelgoed achtergelaten, waardoor het pleintje helemaal vol ligt met loopkarretjes, emmertjes, schepjes en ander buitenspeelgoed. Het krioelt er daarom altijd van de kinderen, super gezellig! Dat moet op IJburg ook kunnen. Pleintjes hebben we zat, zoals het Aart Kleinhof, het Maurits Bingerplantsoen, het Paul Schuitemahof en op verschillende plekken op de Zwanenbloemlaan. We hebben ook grotere (groene) oases: de kuil in het Theo van Goghpark, het strandje in het Diemerpark, het Joris Ivensplein. Waarom zetten we niet al die plekken vol met speelgoed? Op sommige v...

Gister was de eerste zomerdag op IJburg. Het was opeens een paar graden warmer dan de dagen ervoor, prachtig zonnig en bovendien een zondag. Het leek wel of letterlijk iedereen naar buiten kwam en bij voorkeur op blote voeten. Er waren overal om me heen buren die iets in de tuin plantten. Er was het geluid van heel veel spelende kinderen. Blote benen probeerden hun witte winter-kleurtje kwijt te raken. Er waren dagjesmensen die met hun camera de architectuur vast kwamen leggen. Telkens kwam er een bootje langs. De zon glinsterde in het water... en het was weer tijd voor bier en witte wijn met de buren. Kortom: het is eindelijk weer zomer! Deze zomer is nu al nog leuker dan de vorige: kort geleden zijn in onze gracht steigers aangelegd en de bootjes lijken zich rap te voort te planten: elke week komen er een paar bij. Dit weekend kwam er ook een verloren gewaand bootje weer terug. Die bootjes die in het water dobberen geven zo'n heerlijk zomer gevoel! Vandaag lijkt het opeens weer ...

Over een paar weken mogen we stemmen. Ik twijfel tussen een paar partijen, die dichtbij elkaar zitten, op sommige punten ben ik het met de een eens, op andere punten met de ander. Ik heb echter nog geen idee op welke kandidaat ik zou kunnen stemmen. Sommige partijen laten alleen de naam en een foto van hun kandidaten zien, dan weet je dus of ze man of vrouw zijn en hoe oud ongeveer. Sommige andere partijen vertellen hele verhalen over hun kandidaten. Helaas laten weinig partijen zien waar kandidaten vandaan komen en dat is nou juist bij stadsdeelraadsverkiezingen belangrijk, dan is het toch wel zo plezierig om op een kandidaat te kunnen stemmen die weet wat er leeft op IJburg. Ook de kandidatenlijst biedt geen oplossing. Bij parlementsverkiezingen staat op de kandidatenlijsten waar de kandidaten vandaan komen. Ook bij de lokale verkiezingen is de woonplaats vermeld, maar daar word je niet wijzer van: dat is bij alle kandidaten Amsterdam. Omdat ik toch graag wil weten op wie ik stem, b...

Als je op een avond op het raam van je appartement een sneeuwbal ziet dan weet je dat dat geen hangjongeren zijn die de moeite nemen om een sneeuwbal omhoog te gooien, maar melige buren. Niet veel later stonden we met zijn allen in het donker het ijs te bezemen, zodat we de volgende avond echt konden schaatsen. Voor het het wisten was daar de winterversie van Camping IJburg, alleen nu was de prosecco vervangen voor gluhwein en het zwemmen voor ijshockey. Met een ijshockeystick, een paar hockeysticks en een paar bezems gaat dat best goed. Helaas smelt het ijs alweer, maar de winter is nog lang niet afgelopen, dus wie weet!

Kamperen vind je verschrikkelijk of fantastisch - een tussenweg lijkt er niet te zijn. Kamperen heeft voor mij nog steeds iets romantisch – lekker weer, de hele dag buiten zijn, het geluid van zwemmende kinderen en op blote voeten een wijntje drinken. Nadat ons huis was ingericht en de lente gekomen, was het tijd voor het balkongevoel. Lekker weer, de hele dag op balkon bivakkeren – en hoor ik dat goed: het geluid van in het water plonzende kinderen? Wonen aan het water van de Groene Tunnel (mijn vriend noemt ons huis een grachtenpand) zag er gelikt uit in de verkoopfolder, maar ik had er niet bij stilgestaan dat we in onze gracht zouden kunnen zwemmen. Nooit gedacht dat je in de stad het ultieme campinggevoel zou kunnen hebben!

Ken je die rubriek in de woonbijlage van het Parool, waarin je een kaartje ziet met daarop gemiddeld tien huizen in Amsterdam, waar bekende Amsterdammers gedurende hun hele leven hebben gewoond? Ik woon “pas” elf jaar in Amsterdam, maar heb al genoeg huizen versleten om in die rubriek te kunnen komen. Zo woonde ik vijf jaar geleden een tijdje in de Indische Buurt, op de vierde en bovenste verdieping. Voor het eerst zag ik een zonsondergang vanuit een huis in Amsterdam. Dat voelde als luxe – in de stad wonen en toch de zon onder zien gaan. Een paar woonervaringen verder kwam ik terecht in het tuinhuisje van een woonboot aan de Amstel. Dat was wederom een ongekende luxe, het leek wel een soort vakantiepark, in een heel klein bos, aan het water waar je ook nog kon zwemmen – en toch in Amsterdam. Tegen de tijd dat we samen ons eerste appartement gingen kopen wist ik het dus wel: dat moest aan het water zijn en met zonsondergang! Onbegonnen werk in Amsterdam, zou je denken. Voor IJburg vond...